Geduld is een schone zaak

79082cf2cd-stroopwafel%20koffie[1]

Onlangs las ik in de krant een stuk waar je patriottisch hart sneller van gaat kloppen: “Amerikanen smelten voor de stroopwafels uit Oss”.

Ook al hebben we dit jaar in Nederland meer Michelinsterren dan ooit, normaliter is de traditionele Hollandse kost niet echt iets om trots op te zijn. Niemand in het buitenland zal warm lopen voor boerenkoolstamppot met worst, balkenbrij of erwtensoep, maar de stroopwafels… Daarvan weet toch iedere Nederlander dat je daar mee voor de dag kan komen bij bezoek in het buitenland. Tot zover niets nieuws onder de zon. Maar stroopwafels uit Oss? Daar komen toch alleen worsten vandaan? Niets is minder waar: in Oss is de fabriek van Visser stroopwafels gevestigd. (Eigenlijk heet het bedrijf Daelmans en ooit heeft iemand daar blijkbaar de naam Visser stroopwafels bedacht, maar dit terzijde.)

Daelmans heeft een exclusief contract gesloten met United Airlines. Vanaf 1 februari gaat deze luchtvaartmaatschappij passagiers in de economy class trakteren op de Osse lekkernij.

De Amerikanen waren definitief overtuigd na een schijnbaar oudhollandsch ritueel: leg de stroopwafel bovenop een warm kopje koffie, wacht even, en proef. “Amerikanen houden van rituelen. En het opwarmen van een stroopwafel met een kopje koffie past daar prima in. Jammer dat wij in Nederland daar vaak niet meer de tijd voor nemen,” zegt Thijmen Peter de With, algemeen directeur van Daelmans.

Dus wij Nederlanders nemen de tijd niet meer om een stroopwafel goed te nuttigen? Ik neem de proef op de som en bel iemand met heel veel tijd, een gezonde eetlust en de beste koffie in Nederland, handgezet en dus met heel veel geduld, mijn moeder. “Kind, die leg ik op de verwarming, ondertussen klop ik de melk voor de koffie, tegelijk klaar.” Niet zo geduldig en wars van Amerikaanse rituelen; gewoon Hollandse nuchterheid.

Aan de stewardessen van United Airlines de zware taak om bij het uitdelen meteen te demonstreren hoe je deze Dutch treat het beste tot je kan nemen. Bij de KLM weten ze al heel lang dat je ze beter in klein formaat snel kan uitdelen, ook geen geklieder en kinderen krijgen er gewoon een paar extra.

Het gezegde van de week “geduld is een schone zaak” blijkt dus eigenlijk een hartstikke Amerikaans gezegde te zijn. Wie rustig afwacht, wordt beloond. Niet echt een eigenschap die ik Amerikanen meteen toedicht overigens.

De Amerikanen moeten lang wachten boven in de lucht tot de stroopwafel een beetje warm geworden is van hun bekertje vliegtuigkoffie, ik ben meer van het type rechtstreeks uit de verpakking eten, wat?!, nu alweer op. Of ik ga een bakkie koffie bij mijn moeder doen.

2 reacties

  1. Mathilde

    Geestige passage, dat op stapje naar je moeder (‘ik bel iemand…’).

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *