De opvoeding heeft bittere wortels, maar haar vruchten zijn zoet

wortelhapje

Dagboekfragment van een 13-jarige brugklasser:

Dinsdag 24 mei 2016
Ik word wakker gemaakt door mijn moeder, omdat mijn wekker is niet gegaan. Mijn moeder maakt me eigenlijk altijd wakker, want ik weet niet wat het is met die wekker. O, nou roept ze voor de derde keer, laat ik maar opstaan. Eigenlijk hoef ik vandaag pas het derde uur te beginnen, maar ik heb een vierkant rooster, dus moet om 8 uur op school zijn. Wel balen, want ik hoef vandaag eigenlijk ook maar tot en met het zesde, maar door het vierkante rooster moet ik tot 4 uur op school blijven. Echt belachelijk dat vierkante rooster, een keertje eruit gestuurd worden is toch helemaal niet zo erg? En het is ook nooit mijn schuld; die leraren, die zijn zo opgefokt. Iedereen kan toch wel eens wat vergeten? En mag je niet lachen in de klas dan?
Mijn moeder was gisteren ook zo opgefokt. Kan ik er wat aan doen dat ze gebeld is door de directeur en dat ik schijnbaar een record heb van 14 keer eruit gestuurd zijn en dat ze ook nog een mailtje heeft gekregen van die huiswerkbegeleiding dat ik daar ook op de gang moest? Dat zijn ook wel zeikerds hoor, ik ben altijd na 20 minuten klaar en dan moet ik nog anderhalf uur blijven. Die 8,5 tekorten wordt nu wel een beetje lastig om in te halen, dat geef ik toe, maar ik heb nog 5 weken.
Nou, ik moet opschieten, moet met de randstadrail naar school. M’n fiets is daar nog. Ik begrijp er echt niks van, maar voor de huiswerkbegeleiding had ik m’n sleutel nog en daarna was-ie weg. Omdat dit de zesde keer of zo was, was ik wel een beetje bang om m’n moeder te bellen. Ze was zo kwaad dat ze niks meer zei en nog niet eens schreeuwde. Nou, dan moet je oppassen als ze niet meer schreeuwt. Toen ben ik zelf maar met de randstadrail naar huis gegaan. Zwart, want de OV-kaart zit in mijn telefoonhoesje en die lag nog ergens thuis. Echt niet vet zo’n hoesje en als m’n telefoon valt, net zoals een half jaar geleden, koop ik wel weer een nieuwe. Thuis moest ik aanbellen, want ik had geen sleutels. Gaat m’n moeder toch helemaal uit haar dak! Dat ik door de regen zonder jas was gelopen. Ja, ik ben m’n kluissleutel toch kwijt! Hoezo heb ik dat niet gezegd? Heb ik echt wel gezegd! En toen ging ze meteen weer zeiken over 14 graden buiten, net ziek geweest, dun shirtje, geen hemd aan. Kan ik er wat aan doen dat ik 3 keer achter elkaar ziek ben geweest? Ik vond het ook niet leuk hoor dat ik ’s nachts flauw ben gevallen op de wc. Enorm lage bloeddruk zei de dokter, weinig reserves omdat ik zo hard gegroeid ben. Maar ik ga echt niet meer eten, 1 boterham ’s ochtends is wel genoeg en fruit is zoveel gedoe. En waarom eten we niet elke avond pizza, al die groentes steeds, echt niet te nassen. Ik kijk nu wel uit dat ik iedere dag m’n rugzak leegkieper in de prullenbak op school. De laatste keer dat mijn moeder 3 beschimmelde broodjes ontdekte, werd ze al boos. En van die vitaminepil iedere dag kwam ze er ook achter dat ik die in de wc gooide.
Wat zal ik vandaag aandoen? Er hangt niks meer in de kast en van wat er op de grond ligt, weet ik niet wat er nu vies of schoon is. Nou ja, die zwarte broek van gisteren dan maar. Shiiiiit, heb ik weer een puist op m’n kin! O, ze roept dat mijn eten klaar is. Dat is dan wel weer lief dat ze altijd m’n brood klaarmaakt en dat ik van haar iedere dag een warme wafel mag kopen en op donderdag een panini kaas. Maar daar krijgt ze af en toe ook nog wel een knuffel voor hoor. Ga ik gewoon voordat ik naar bed ga bij haar liggen op de bank.
Nog even snel net doen alsof ik mijn tanden poets en dan rennen naar de randstadrail, kan ik daar die 189 berichtjes van de groepsapp lezen. Belachelijk dat ik om half 9 die telefoon beneden in het laatje moet leggen en dat ik al om 9 uur naar bed moet. Ik ben echt de enige van de klas.

Bovenstaand dagboekfragment is fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval.
En verder is het misschien nu wel handig dat mijn kinderen meer geïnteresseerd zijn in vloggers dan in de website van hun moeder.
Het gezegde van de week is van de hand van Aristoteles en is, samen met zijn leraar Plato, de belangrijkste filosoof uit de Oudheid. Dan zal hij best wel gelijk hebben. Ook houd ik me maar vast aan wat een ander wijs man (en ooit, laten we het lief omschrijven, een Pietje Bel was) tegen me heeft gezegd: liefde blijven geven en dan komt het allemaal goed.

5 reacties

  1. Jacqueline

    Hahahaha. Zooooo herkenbaar. En het komt allemaal goed !!! Goed geschreven pien !

    Beantwoorden
  2. Nicky

    Oh Pien! Waar ben ik aan begonnen ? En ik lees ook nergens ‘je krijgt er zoveel voor terug’ ?

    Beantwoorden
    1. Inge

      Haha! Ach Nicky.. jouw kleine manneke wordt natuurlijk een voorbeeldig kereltje en die gaat zulke dingen echt niet doen hoor! #keepondreaming!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *