Ouwe taaie (jippie jippie jee)

eddy-christiani

Je gaat er bijna niet meer in geloven na trieste berichten van zoveel terreuraanslagen en nog jonge popartiesten die doodgaan terwijl je tegelijkertijd nog naboerend van de kerstdis en met een vol glas wijn “Last Christmas” aan het meelallen bent, maar sommige mensen worden gewoon oud. Mijn moeder is 77 jaar, heeft een metertje pillendoos en gaat elke maand in het ziekenhuis naar weer een andere specialist, maar fietst ook nog zo van Delft naar Oostvoorne om op bezoek te gaan bij haar nicht (84 jaar).

Vanochtend mocht ik haar weer vergezellen naar een specialist, de orthopeed deze keer. De protheses (heupen en knieën) moesten weer gecheckt worden en als ik mijn moeder moest geloven, was het de hoogste tijd om deze protheses stuk voor stuk te vervangen. Dan houd ik m’n hart alweer vast, want mantelzorger zijn van een sjaggereinige patiënt die altijd gaat hallucineren van de narcose, over vloerkleden struikelt en dan iets anders breekt, eten weigert van Tafeltje Dekje, maar wel perse kaas van de Aldi, peren van de Plus en koekjes van de AH blieft, valt nog niet mee. In de loop der jaren was me ook al opgevallen dat de toestand van de patiënt bij ieder verhaal aan een derde net even wat erger werd: een verhoogde bloeddruk werd dan uiteindelijk hartritmestoornissen en een verstuikte nek was reuma in haar hoofd.
Ik weet niet veel meer van haar (behalve dat ze behoorlijk zwaar was en in een klein huisje naast de molen woonde met allemaal beeldjes in haar vensterbank en in de zomer nog een kerstster op haar Perzisch kleedje had), maar onze tante Tina (die door mijn jeugdige moeder altijd bespot werd) was ook herstellende van prostaatkanker als de buurman daar aan leed. Mocht ik ooit overdrijvingsverschijnselen gaan vertonen, is het definitief: ik word ook oud.

Na eerst een bakkie bij mijn moeder te hebben gedaan, moest ik in het ziekenhuis plassen. Terwijl ik dat aan het doen ben, hoor ik in de wc ernaast een verschrikkelijk gekreun. Dan ben je weliswaar in het ziekenhuis, maar toch was ik ineens de Florence Nightingale op de verder verlaten toilet. Dus toen het gejammer erger werd, dacht ik “afknijpen die hap en eerste hulp verlenen”. Gelukkig lopen er heel veel gastvrouwen in het ziekenhuis rond, dus die eerste hulp kon ik zonder diploma aan anderen overlaten en was ik weer beschikbaar voor mijn moeder. Bij de orthopeed bleek alles helemaal top te zijn en kon de arts zonder al teveel moeite zo haar benen in haar nek leggen. Ik lag bijna naast mijn stoel van verbazing en ook de arts (type Guus Meeuwis Brabantse gezelligheid) zei dat mijn moeder een stuk soepeler was dan hij. Gelukkig geen operaties nodig en mijn moeder huppelde bijna de praktijkruimte uit.

De betekenis van ouwe taaie hoef ik denk ik niet uit te leggen. In 1943 maakte Eddy Christiani er een hitsingle van: Ouwe taaie jippie jippie jee en in de jaren 60 werd dat nog eens succesvol herhaald door Johhny & Rijk. Mijn vader zong het regelmatig en nu ik de tekst zo nalees, snap ik wel waarom, het is je reinste poëzie (voor de liefhebbers: zie de tekst ondergaand). Eddy Christiani, ook in 2016 overleden. 98 Jaar geworden; dat zijn de betere leeftijden.

 

Eddy Christiani – Ouwe Taaie

Er was eens een cowboy
Vol levensvreugd en vuur
Hij had er aan centen geen gebrek
Hij leefde voor vrouwen
Voor drank en avontuur
En de zon die scheen hem in zijn nek

Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
En de zon die scheen hem in zijn nek

Toen kwam er een meisje
Dat bracht zijn hoofd op hol
Zij maakte zijn leven tot een hel
Zij verbraste zijn centen
En verkocht op laatst zijn knol
En de cowboy belandde in de cel

Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
En de cowboy belandde in de cel

Hij kwam voor de rechter
De eis was lang niet mild
Men dreigde met vele jaren straf
Zijn zucht naar avontuur
Die was meteen gestild
Voor die Taaie was toen de lol eraf

Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
Voor die Taaie was toen de lol eraf

Toen ging er die cowboy
Terug weer naar zijn land
Hij was er zo arrem als een mier
Hij ging naar zijn blokhut
En maakte zich van kant
En nu is hij zo doo-hood als een pier

Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee
Ouwe Taaie
Yippie yippie yee hee hee
En nu is hij zo doo-hood als een pier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *