Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel

IMG_0312
We hebben als gezin een nogal kwakkelige winter achter de rug. Waren de dagen schoolverzuim van de kinderen de afgelopen 10 jaar op één hand te tellen, deze winter hebben ze dat wel ingehaald. Ook trainingen en zelfs wedstrijden moesten worden afgezegd, dus de kids hadden het goed te pakken. Er is hier gesnotterd en gehoest dat het een lieve lust was. Het kon natuurlijk niet uitblijven dat het sterke of zwakke geslacht, deze discussie parkeren we maar even, er ook aan moest geloven: man ging eveneens hevig snotteren en hoesten.
Nachtelijk waken en de hoestsalvo’s van vooral de mannen in huis gingen me niet in de koude kleren zitten en ook ik voelde me weleens zwakjes, maar ik bleef overeind. Sterker nog, zit ik normaal in januari allang aan de anti-allergiepillen omdat de boompollen de lucht vervuilen, nu was het 8 april en had ik nog steeds geen pilletje hoeven nemen. Hoezee, zou ik er dan eindelijk overheen gegroeid zijn? Voor de zekerheid vroeg ik zo her en der om me heen bij andere hooikoortspatiënten, maar daar waren de meningen nogal verdeeld en ik kon er nu niet mijn vinger opleggen of dat kwam omdat zij in dezelfde leeftijdscategorie zitten of dat het seizoen laat gestart was.

Lieten de mannen dus het meest van zich horen, was dochtertje eigenlijk toch wel het zieligst. De verkoudheden werden holte-ontstekingen en een antibioticakuur mocht niet baten. Haar ogen zaten halfdicht, gigantische wallen en nu weten we waar het begrip schele hoofdpijn vandaan komt. De huisarts raadde spoelen met een rhino hoorn aan. Bij rhino moest ik meteen denken aan de neushoorn in de dierentuin en dat klopt. Het is een gigantische plastic hoorn die je moet vullen met lauw water en zout en dat schuin je neus in laten lopen, zodat het er aan de andere kant van je neus weer uit komt. Geen pretje voor de patiënt, maar ook niet voor de moeder. De huisarts, ook moeder, begreep mijn radeloze blik wel en stuurde ons naar de KNO-arts. Die 2 seconden nodig had voor haar diagnose: vader en moeder allebei allergisch? Kind 100% ook. (“Wat?!”, dacht ik bij mezelf: “waar komen die bakerpraatjes dan vandaan dat als je je kind zo lang mogelijk borstvoeding geeft, je hem of haar dan antistoffen meegeeft?”)
Dochter moest meteen bloed af laten nemen, wat ze nog nooit eerder had gedaan en ter plekke een naaldangst produceerde. Maar, kind van haar moeder, ze ging moedig zitten en de andere kant opkijken en toen kreeg de verpleegkundige er niets uit. Dat schijnt wel vaker te gebeuren: door angst blokkeert de hele boel. Een kwartier later, 2 heel pijnlijke armen en een knuffel van de verpleegkundige rijker was er toch een buisje vol. Snel weer naar huis voor haar buitenboordbeugel.
Nu een week later, met allergiepillen, halve dagen school, de rhino hoorn en wat koortsaanvalletjes, lijkt de KNO-arts gelijk te krijgen: het gaat de betere kant op. Met dochter, want man zit nu bij de huisarts met aanhoudende klachten, zoon was gisteren thuis met koorts en ik voel me alsof er een tractor over me heen gereden is.

Afgelopen zondag zou het 20 graden worden met een stralende zon. De barbecue benodigdheden lagen in de koelkast, vrijdag had ik 3 uur geschuurd op de tuintafel met stoelen en en passant nog wat paardenbloemen en bamboe geëlimineerd, de bikini was aan en een goed boek binnen handbereik, ik was er helemaal klaar voor. Ik had me net strompelend neergevleid, knieën dik en pijnlijk, waarschijnlijk iets teveel gehurkt met schuren en onkruid, moest ik toch wel heel erg niezen. Binnen 10 minuten had ik 2 pakken zakdoeken erdoor heen gesnotterd en kon ik mijn boek niet meer lezen. Een allergiepilletje hielp niet meer. Twee ook niet. Ik moest naar binnen. En nu ben ik niet meer sterk. Ik ben zwak. Ik ben ziehielig.

Maar nu ben ik er klaar mee. Het hele gezin gaat aan de allergiepillen. En de vitaminepillen. En de groene groenten. Zoon moet wel fris en fruitig naar het Easter Open toernooi waar hij de hele dag in de regen moet voetballen, natuurlijk niet gaat slapen en altijd een week niet kan praten als hij terugkomt. We zijn aan vakantie toe.

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *