Groene vingers

IMG_0444
Nu het weer weer mooier is (hoera!), hebben we er een verplichte hobby bij: tuinieren.
Voor iemand die met verplichtingen altijd een beetje achter de feiten aanloopt, betekent dat de tuin in de lente altijd nog winterklaar gemaakt moet worden. Dat had ik dus 6 weken geleden gedaan: opgeruimd, een hoop gesnoeid en de eettafel en -stoelen fris geschuurd, het zag er netjes uit. Gezellige nieuwe plantjes kopen zouden we watertechnisch gezien bij eventuele extreme droogte wel na de vakantie doen.

Weer thuis gekomen moesten we even 3 keer knipperen. Is dit onze tuin? In plaats van de helft groen en de andere helft hout en steentjes was nu driekwart groen. Gewenst, zoals de nieuwe bladeren en knoppen aan de hortensia’s, de druif, de vijgen- en perenboom en de lavendel laat ook weer mooie paarse kuifjes zien, maar ook heel veel ongewenst. De bamboe had zich weer verdrievoudigd, de muur van hederaklimop aan beide zijden van de tuin was zo’n metertje opgeschoven en overal paardenbloemen. En die waren al in de vermenigvuldigingsfase: de zaadpluisjes zwierden gezellig door de rest van de tuin.
Toen vriendin vorige week een bakkie kwam doen en zich al hakkend door de voortuin naar de deur moest begeven en ik haar een beetje hoofdschuddend naar mijn lavendelperk waar nu meer paardenbloemen dan lavendel in stond, zag kijken, wist ik dat het zover was. Dit werd een weekend tuinieren.

‘s Avonds belde mijn moeder in tranen op. Haar trouwe tuinman is ziek geworden en op zich is dat al erg genoeg, maar zat ze ook ineens met groot onderhoud aan haar tuin dat echt niet langer kon wachten. Nu is mijn moeder iedere dag in de tuin, is er geen onkruidje te bekennen, heeft ze 146 plantjes van de Lidl (uiteraard op de fiets getransporteerd) in alle klompen en zinken teilen gezet en is de grasmat spik en span, maar inderdaad: er staken 3 blaadjes uit de klimop en er kwamen weer puntjes op de coniferen en je laat je (schoon)moeder van bijna 78 ook niet meer met een heggenschaar op een wankel trapje staan, dus toog man afgelopen weekend met de heggenschaar naar oma. Kleindochter mee om het tuinafval meteen in de container te deponeren. Het paste allemaal nog net. Als wij aan het snoeien slaan, hebben we aan 3 containers nog niet genoeg en zit je dus 6 weken met afgezaagde takken en bamboe naast de loungeset.

Intussen was ik aan het hakken en zagen op de paardenbloemen en de bamboe. Ik had mezelf beloofd, ik ga niet verder dan 1 container. Na 2 uurtjes was het zover: paardenbloemen en bamboe in de achtertuin enigszins geëlimineerd, een volle container, maar ook nog steeds een hele volle voortuin. Ik heb nog niet echt gezellige plantjes gekocht. De zijkant van het huis moet nog worden gedaan. De schuur en het atelier in de tuin zijn wel erg rommelig, iedere keer weer kruip door sluip door om de tuinkussens te kunnen pakken. En de eettafel aan de andere kant van de tuin is toch eigenlijk een betere plek. Moet er wel een stukje van een perk af en nieuwe steentjes erbij. Dan kunnen we meteen een natuurlijke schaduwplek van druiven en seringen maken.
Al deze plannen uitte ik tijdens de ondergaande zon in onze luie stoelen. Man verslikte zich bijna in zijn welverdiende biertje. Gelukkig is het bijna Hemelvaart.
Dat is een heel lang weekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *