Verder kijken dan je neus lang is

Kasteel-De-Binckhorst[1]

Het stond al een tijdje als reminder in mijn digitale agenda: J Bergman. In het geel. Dus het had iets met werk te maken, maar wat? Na een paar dagen piekeren, het zijn drukke tijden en die doen niet veel voor je geheugencellen, toch maar met de billen bloot: ik belde Baas of hij wist wie J Bergman was. Baas moest heel hard lachen, want het bleek om zijn lieftallige vrouw te gaan die toevallig ook mijn vriendin is. Oooooo ja, ze ging haar ogen laten liften, boven en onder.

Vriendin ging er fris en monter naartoe en kwam er heftig beschadigd uit. Veel bloed en pleisters en het had toch best pijn gedaan; met teveel verdoving kon de chirurg niet goed werken. Ik haakte al helemaal af, laat mij maar lekker gracious old worden. Maar vriendin bleef monter en stuurde iedere dag een gezellige foto update. De dichtgeslagen blauwe ogen werden langzaam geel met dikke hamsterwangetjes (dikke ogen gaan zakken). Alles voor het goede doel.

Een week later zouden de hechtingen en de pleisters worden verwijderd. Vriendin mocht nog niet rijden, dus ik ging mee. Was de operatie in Spijkenisse, nu moesten we naar het Kasteel op de Binckhorstlaan in Den Haag. Een lange laan met afzichtelijke jaren 70 gebouwen, waar van oudsher veel industrie, bedrijven en autodealers zitten. We konden ons weinig voorstellen bij een kasteel. Het was even zoeken door de zoveelste wegopbreking in Den Haag, maar daar stond een klein bordje: Bergman Kliniek. We parkeerden de auto, liepen onder een hele lelijke poort door en kwamen in het paradijs. Ik kan het echt niet anders omschrijven. Tussen al die oerlelijke gebouwen stond gewoon een kasteel. Met een grindpad, fluitende vogeltjes en een zwanenpaar met jonkies. Gooische Vrouwen deel 3. Vriendin zette er zelfs haar Jackie O. zonnebril even voor af. Ik wilde hier ook mijn hechtingen laten verwijderen en meteen een afspraak maken voor liposuctie en botoxbehandelingen.
Nadat vriendin veel te snel klaar was en we met een beeldig tasje met belangrijke producten (scar retreat cream, smooth look, youth perfection) het grindpad terug naar de auto liepen, was daar weer de harde werkelijkheid: uitlaatgassen, drukte van de dag en een beetje bloed waar de hechtingen zaten.

Een paar dagen later wilde ik met een andere vriendin afspreken. Ze had een weekje vakantie. Vakantie? Hè, toch net terug van yogaretraite? Het was een weekje vrij en ik kreeg een foto via de app toegestuurd. De inmiddels bekende hechtingen en pleisters onder de wenkbrauwen. Nou breekt mijn klomp, dit is vriendin die altijd 15 jaar jonger wordt geschat, die niet veel moet hebben van dokters en reguliere geneeswijze, maar altijd kiest voor homeopathie en gezonde voeding. De gordijnen werden te zwaar zei ze en ze stuurde een voor-foto. En ja, ze had gelijk.

Man is nu definitief over de streep. Waar vriendin vitrage had, heeft hij zware velours gordijnen. Iedere dag hoofdpijn. Ik ga natuurlijk mee om zijn hand vast te houden en dat beeldige tasje voor hem te dragen. Maar ik ben ook een beetje bang. Hij heeft nu van die lieve hangogen. Ik zal zometeen toch niet naast een 20 jaar jongere Gerard Joling lopen?

Wat is plastic fantastic en wat is de natuur een handje helpen? Vooropgesteld dat iedereen dat lekker zelf mag bepalen, ben ik er anders naar gaan kijken. Het zal ook de tijdsgeest wel zijn. Plastische (cosmetische) chirurgie wordt steeds gewoner. Voor mij nog niet gewoon genoeg, maar het zou best wel kunnen dat ik er daardoor over 10 jaar als een overjarige bes uit zie en iedereen om me heen forever 39 blijft. En als je er last van hebt of er blijer van wordt in de spiegel, gewoon lekker doen toch?
Het oog wil ook wat versus verder kijken dan je neus lang is. Lastig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *