Iemand blij maken met een dode mus

IMG_1961

Teveel schoenen kan een mens nooit hebben, dus mijn hart begon verheugd te kloppen toen de Bijenkorf vorig weekend een actie had met veel afprijzingen van 30% en bleek dat de laarsjes waar ik al eerder een zwaar oog op had laten vallen maar ik af had geschreven als te duur, nu opeens wel in de toelaatbare zone kwamen. Hoewel een korting op veel onder de streep nog steeds veel is, was man meteen enthousiast en spoorde me aan om ze te bestellen. Ik vermoed dat hij nog iets goed wilde maken na Monaco/Nice.

Helaas waren de schoenen online uitverkocht, maar de Bijenkorf heeft dan een heel handige voorraadcheck en bij het dichtstbijzijnde filiaal in Den Haag was er nog 1 paar in mijn maat. Het was zaterdagavond en de Bijenkorf was gesloten, maar dan zou ik de volgende dag wel even naar Den Haag kunnen rijden.
Zondagochtend lag ik in bed naar de striemende regen op het zolderraam te luisteren en de schoenen werden opzij geschoven; geen zin om me een beetje te haasten met ontbijt en aankleden en dan misschien te moeten vechten met een andere dame om het laatste paar. Maar man sprong naast het bed met in gedachten “happy wife, happy life” en haalde me over. Dus stonden we om 10 voor 12 voor een nog dichte draaideur te wachten en waren we echt de eersten op de schoenenafdeling. En toen bleek er geen 1 paar in mijn maat meer te zijn.
De dagen dat ik dan beleefd afdroop en nog bedankte voor de moeite heb ik wel gehad, dus ik vroeg om de leidinggevende en aan deze meneer hoe we de situatie voor alle partijen leuk konden oplossen. Het is toch vervelend dat ik door een fout in de het voorraadbeheer helemaal voor niets naar Den Haag was gekomen (door de stromende regen en met een parkeerkaartje van 8 euro). Of ik geen vrienden of familie in Eindhoven of Maastricht had wonen, want daar waren er nog wel 2 op voorraad. Nou nee en na wat heen en geweer gesteggel werden mijn gegevens genoteerd en zou de leidinggevende op maandag of dinsdag contact met me opnemen of het gelukt was om een paar uit Maastricht over te laten brengen en dat zou ik dan voor de goedkopere prijs mogen kopen. Hij kon niet vandaag bellen, want het zou een heel drukke dag worden. Op dat moment viel de drukte nog reuze mee (er waren geen andere klanten en 3 verkopers), maar ik kon natuurlijk niet in de agenda van de leidinggevende kijken. Dan maar hopen dat ze deze schoenen in Maastricht heel lelijk vinden of allemaal een kleinere maat hebben.

Het werd woensdagavond en ik was nog niet gebeld/gemaild door de leidinggevende. Op de website zag ik dat de laarsjes inmiddels wel weer online in mijn maat te krijgen waren en nog steeds 1 paar in Den Haag en 2 in Maastricht. Uiteraard wel weer voor de normale prijs.
Donderdagochtend ging ik maar eens bellen met de Bijenkorf. Je krijgt dan niet het filiaal, maar een centrale klantenservice. Daar werd ik te woord gestaan door een heel vriendelijke meneer die helemaal met me meeleefde. Hij kon zien dat er die ochtend een voorraad check was geweest en dat er toch echt een paar in Den Haag moest zijn. Dat risico weigerde ik te nemen. Ik sprak met de meneer af dat hij ervoor zou zorgen dat er een paar in Den Haag zou zijn en hij zou mij dan de bevestigingsmail sturen wanneer ik ze zou kunnen komen halen.
Bijna weer een week later heb ik die mail nog steeds niet ontvangen, dus ik bel maar weer met de klantenservice. Een dame dit keer. Ja hoor, er was wel een mail gestuurd. Nou, die heb ik niet ontvangen. Dan is het vast in de spam terecht gekomen. Nee hoor. E-mail adres klopt, alle reclame van de Bijenkorf komt wel altijd gewoon binnen, maar een mail van de klantenservice niet. En toen zei de dame dat er in de mail stond dat de schoenen niet geleverd konden worden, want Den Haag had mijn maat niet meer. Ik kreeg plokjes voor mijn ogen. En ging de dame even overleggen. Ik mag binnen nu en 2 weken een nieuwe mail verwachten wanneer ik de schoenen in Den Haag kan komen halen.

De twijfel begint wel een beetje toe te slaan bij deze zeikklant. Wat nu als de mus geen prachtige fazant blijkt te zijn? Hopen dat ze in het echt ook leuk zijn. En dat ik ze pas. En dat de schoenenafdeling van Den Haag er geen spijker met een venijnig puntje doorheen heeft geslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *